Hello everyone! My name is Hla Yamin Oo and I am from Myanmar. I am currently a second-year student in the School of Art and Design at the University of Tsukuba, majoring in Architectural Design. Starting in April 2026, I will begin working as a Multicultural Coordinator at the Tsukuba International Association.
Myanmar, my home country, is a multiethnic nation with more than 135 ethnic groups, rich in diverse cultures and culinary traditions. I grew up as a half-Bamar and half-Rakhine, which allowed me to experience the richness of holding two cultural identities, while also facing the challenges of navigating between them.
Since coming to Japan, my Japanese communication skills have gradually improved. Although I encountered many difficulties, meeting friends from various countries has helped me appreciate the joy of learning about and sharing different values and cultures. These experiences have made my life in Japan much more fulfilling.
Through this journey, I realized something important: Language is a valuable tool for multicultural coexistence, but sharing the same language is not a requirement for people of different cultures to live together.
As a Multicultural Coordinator, I hope to share the attractions of Tsukuba and contribute to building a community where people from diverse cultural backgrounds can live comfortably and confidently without being limited by language differences.
「ミャンマー語版」
အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။ တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်မနာမည်ကတော့ လှယမင်းဦးဖြစ်ပါတယ်။ လက်ရှိ University of Tsukuba ရဲ့ School of Art and Design မှာ ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသူအဖြစ် ဗိသုကာဒီဇိုင်:ပညာရပ်ကို သင်ကြားလျက်ရှိပါတယ်။ ၂၀၂၆ခုနှစ် ဧပြီလ ကနေစတင်ပြီး Tsukuba International Association မှာ Multicultural Coordinator အဖြစ် တာ၀န်ယူလုပ်ကိုင်သွားမှာပဲဖြစ်ပါတယ်။
皆さん、はじめまして！ミャンマーから参りましたラヤミンウー（HLA YAMIN OO）と申します。現在、筑波大学芸術専門学群の2年生で、建築デザインを専攻しています。このたび、2026年4月より、つくば国際交流協会にて多文化共生コーディネーターとして活動することになりました。
私の母国ミャンマーは、135以上の民族が暮らす多民族国家であり、多様な文化や食の魅力にあふれています。私はビルマ民族とラカイン族のハーフとして育ち、二つの文化を持つことの豊かさを感じる一方で、価値観の調整の難しさを経験することもありました。
日本に留学してからは、日本語でのコミュニケーションが少しずつできるようになり、困りごともたくさんありましたが、さまざまな国の友人と出会う中で、自分とは異なる価値観や文化を知り、共有することの楽しさを深く実感しています。こうした経験は、日本での生活をより豊かにしてくれています。
その中で気づいたのは、「言語は多文化共生の大切なツールではあるけれど、多文化が共に生きるために必ずしも同じ言語を話す必要はない。」ということです。多文化共生コーディネーターとして、つくば市の魅力を発信しながら、言語の違いにとらわれず、多様な文化が安心して共に暮らせる地域づくりに貢献していきたいと考えています。
以下は私の地元の写真です。
Hello everyone! My name is Hla Yamin Oo and I am from Myanmar. I am currently a second-year student in the School of Art and Design at the University of Tsukuba, majoring in Architectural Design. Starting in April 2026, I will begin working as a Multicultural Coordinator at the Tsukuba International Association.
Myanmar, my home country, is a multiethnic nation with more than 135 ethnic groups, rich in diverse cultures and culinary traditions. I grew up as a half-Bamar and half-Rakhine, which allowed me to experience the richness of holding two cultural identities, while also facing the challenges of navigating between them.
Since coming to Japan, my Japanese communication skills have gradually improved. Although I encountered many difficulties, meeting friends from various countries has helped me appreciate the joy of learning about and sharing different values and cultures. These experiences have made my life in Japan much more fulfilling.
Through this journey, I realized something important: Language is a valuable tool for multicultural coexistence, but sharing the same language is not a requirement for people of different cultures to live together.
As a Multicultural Coordinator, I hope to share the attractions of Tsukuba and contribute to building a community where people from diverse cultural backgrounds can live comfortably and confidently without being limited by language differences.
「ミャンマー語版」
အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။ တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်မနာမည်ကတော့ လှယမင်းဦးဖြစ်ပါတယ်။ လက်ရှိ University of Tsukuba ရဲ့ School of Art and Design မှာ ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသူအဖြစ် ဗိသုကာဒီဇိုင်:ပညာရပ်ကို သင်ကြားလျက်ရှိပါတယ်။ ၂၀၂၆ခုနှစ် ဧပြီလ ကနေစတင်ပြီး Tsukuba International Association မှာ Multicultural Coordinator အဖြစ် တာ၀န်ယူလုပ်ကိုင်သွားမှာပဲဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်မရဲ့ အမိနိုင်ငံဖြစ်တဲ့ မြန်မာနိုင်ငံဟာ လူမျိုး ၁၃၅ ကျော် နေထိုင်ကြပြီး မတူညီကွဲပြားတဲ့ယဉ်ကျေးမှုတွေ၊ အစားအစာ အမျိုးမျိုးနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုပဲဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်မကိုယ်တိုင်ဟာလည်း ဗမာရခိုင်ကပြားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မတူညီတဲ့လူမျိုးနှစ်မျိုးရဲ့ ယဉ်ကျေးမှု၊ သဘောသဘာဝကွာခြားမှုတွေရဲ့ ကောင်းကျိုးတွေကို အများကြီးခံစားရသလို၊ တစ်ခါတစ်ရံမှာ ညှိနှိုင်းရခက်တဲ့ကိစ္စတွေလည်း ရှိခဲ့ပါတယ်။
ဂျပန်နိုင်ငံကို ပညာသင်အဖြစ်လာရောက်ပြီးနောက်မှာ ကျွန်မရဲ့ဂျပန်စကားပြောစွမ်းရည်က တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာခဲ့ပြီး အခက်အခဲများစွာရှိခဲ့ပေမယ့်လည်း နိုင်ငံအမျိုးမျိုးက လူမျိုးမျိုးစုံနဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ် တွေ့ဆုံရခြင်းက ကျွန်မအတွက် တကယ်ကိုတန်ဖိုးရှိတဲ့အတွေ့အကြုံတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ကိုယ်နဲ့ မတူညီတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေ၊ တန်ဖိုးထားပုံတွေကို ကြည့်ရှုလေ့လာပြီး အပြန်အလှန် နားလည်သဘောပေါက်မျှဝေတာရဲ့ ပျော်ရွှင်မှု အရေးပါပုံတွေကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းခံစားခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီအတွေ့အကြုံတွေကပဲ အခု ကျွန်မရဲ့ ဂျပန်မှာရှိတဲ့နေထိုင်မှုဘ၀ကို ပိုပြီး အဓိပ္ပါယ်ရှိစေခဲ့ပါတယ်။
ဒီကြားထဲ ကျွန်မ သဘောပေါက်လာတာတစ်ခုက “ဘာသာစကားဆိုတာ မတူကွဲပြားတဲ့ ယဉ်ကျေးမှု လူမျိုးတွေ စုပေါင်းနေထိုင်နိုင်ဖို့ အရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့်၊ ကျွန်မတို့ဟာ တူညီတဲ့ ဘာသာစကားမပြောနိုင်လည်း အတူတကွ နေထိုင်နိုင်တယ်။” ဆိုတဲ့အချက်ပါပဲ။ Tsukuba International Association ရဲ့ Multicultural Coordinator တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘာသာစကားကန့်သတ်ချက်တွေကို ကျော်လွန်ပြီး မတူကွဲပြားတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေ နားလည်မှုတွေ နဲ့ အတူတကွ နေထိုင်နိုင်မယ့် Tsukuba မြို့ကို ဖော်ဆောင်ရာမှာ ကျွန်မရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို တစ်ထောင့်တစ်နေရာက အသုံးချပြီး အထောက်အပံ့ပေးချင်ပါတယ်။